يکشنبه ٠١ مهر ١٣٩٧
درباره ما|صفحه اصلی|ايران|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|سوالات متداول|تماس با ما|نقشه سايت
لینک ها

 

 
 
 

پايگاه اطلاع رساني دولت

 
 

 
  مركز طبع و نشر قرآن كريم

 

 

  فراخوان دومین همایش بین المللی سواد رسانه ای و اطلاعاتی با موضوع خانواده

 

 

اخبار > تاریخ ادبیات مقاومت افغانستان در شهرستان بجنورد بررسی شد


  چاپ        ارسال به دوست

تاریخ ادبیات مقاومت افغانستان در شهرستان بجنورد بررسی شد
با حضور شاعران و نویسندگان مطرح ایرانی

تاریخ ادبیات مقاومت افغانستان در شهرستان بجنورد بررسی شد

نخستین همایش ادبیات مقاومت با حضور پژوهشگران، شاعران و نویسندگان مطرح ایران در بجنورد برگزار شد.

«سید ابوطالب مظفری» شاعر و نویسنده مطرح افغانستانی نیز مهمان این مراسم بود که در این همایش تاریخ ادبیات مقاومت در افغانستان را تشریح کرد.

مظفری تاریخ ادبیات مقاومت در افغانستان را در بخش‌های مختلف مورد بررسی قرار داد و گفت: وقتی از ادبیات مقاومت حرف می‌زنیم از دو نوع مقاومت سخن در میان است؛ مقاومتی که در ذات ادبیات است که می‌توان به آن مقاومت درونی گفت و در واقع به معنای آن است که کشمکشی که در ذات زندگی انسان وجود دارد و در اشکال ادبی مانند داستان و شعر و غیره بروز و ظهور پیدا می‌کند.

وی افزود: مقاومت دیگری که در این جا باید از آن سخن بگویم، برخی از ژانرهای ادبی است که می‌توان به آن مقاومت بیرونی گفت و در این شکل ادبیات، مقاومت بیرونی یک قوم با متجاوزین مطرح است.

مسئول دفتر فارسی زبانان تصریح کرد: افغانستان در دو قرن اخیر شاهد سه تجاوز بوده، تجاوز امپراتوری انگلیس و اتحاد جماهیر شوروی و تجاوز حدود 40 کشور به سرکردگی آمریکا.

وی خاطر نشان کرد: در زمان تجاوز انگلیس، شاهنامه‌سرایی با تقلید از قالب‌های مقاومت‌ تاریخی مانند شاهنامه‌ها، جنگ‌نامه غلامی، اثر مولانا محمد غلام، و اکبر نامه سروده حمید کشمیری که یکی درباره دوست‌محمد خان است و دیگری درباره پسرش محمد اکبر خان رواج گرفت.

مظفری در ادامه ابیاتی از جنگ‌نامه غلامی را قرائت کرد:
بر آمد فغان از دهان تفنگ

بجوشید در کام دریا نهنگ
وز آن سوی هم خیل نصرانیان

فگندند آتش هم اندر جهان
سراسر سیه شد جهان هم‌چو دود

بر آمد فغان‌ها به چرخ کبود
بغرید غرابه در روز کین

چو سیماب لرزید روی زمین
از آن فوج کس زنده یک تن نماند

فلک بر یلان آفرین‌ها بخواند

این شاعر افغانستانی در ادامه به بررسی ادبیات مقاومت بعد از کودتای مارکسیستی سال 1357 شمسی اشاره کرد و گفت: در افغانستان با کودتای 7 ثور اصطلاح شعر مقاومت رایج شد که در سه بخش افغانستان، پاکستان و ایران قابل بررسی است.

مظفری تاکید کرد: در داخل افغانستان شاعرانی مانند واصف باختری، قهار عاصی، صبور الله سیاه‌سنگ، پرتوی نادری از کسانی بودند که نخستین شعرهای مقاومت را سرودند.

وی افزود: شعر داخل افغانستان البته شاخه دیگری هم داشت که می‌توان به آن شعر ضد مقاومت گفت و آن شعر شاعران حزبی بودند که در طرفداری از حکومت وقت می‌سرودند.

مسئول مؤسسه دردری در ادامه به شعر مقاومت شاعران افغانستانی در پاکستان اشاره کرد و گفت: در شاخه پاکستان یک چهره مشهور مثل خلیل الله خلیلی وجود داشت که البته نمی‌توان از آن به عنوان جریان یاد کرد:

وطندار دلیر من‌! بنازم چشم مستت را
وطن در انتظار بازوی کشورگشای توست‌
به خاک افکن‌، به خون تر کن‌، به بادش ده‌، در آتش سوز!
از این بدتر چه می‌باشد که دشمن در سرای توست‌؟
نگاه آرزومند وطن سوی تو می‌بیند
که روز امتحان‌ِ خنجر جنگ‌آزمای توست‌
ز فریاد تفنگت جز صدای حق نمی‌آید
ز خیبر تا مدینه گوشها وقف صدای توست‌
چه زیباتر از این نقشی که بیند دیدۀ تاریخ‌
که تو خنجر به کف‌، دشمن فتاده زیر پای توست‌
خداجویی‌، وطن‌خواهی سرافرازی و آزادی‌
به خون شیرمردان نقش بر روی لوای توست‌

مظفری در بخش دیگری از سخنان خود شعر مقاومت شاعران افغانستانی در ایران را مورد بررسی قرار داد و گفت: در این شاخه کسانی چون سعادتملوک تابش، فضل الله قدسی و محمد کاظم کاظمی از نخستین چهره های شعر مقاومت بودند و اصولا شعر مقاومت با این گروه بود که بر سر زبان‌ها افتاد:
هلا، هلا! به کجا می روید؟ برگردید
قدم نهید به میدان، اگر، نه نامردید
کجا روید چنین سرفکنده و خاموش؟
کجا روید چنین نیمه جان و نعش به دوش؟
کجا روید چنین خسته و عرق ریزان؟
کجا روید چنین از رکاب آویزان؟
در این مقابله با خشم های سنگ به دست
چه شد مگر که نماندست تان تفنگ به دست؟

این شاعر و پژوهشگر افغانستانی در پایان به وضعیت فعلی شعر مقاومت در داخل افغانستان اشاره کرد و گفت: در وضعیت فعلی هم شاعرانی هستند که حضور نیروهای کشورهای مختلف به سرکردگی آمریکا در افغانستان را تجاوز به خاک کشور خود قلمداد می کنند.


١٩:٥٣ - 1396/10/10    /    شماره : ٦٩٥٠٠٢    /    تعداد نمایش : ١٨٦



خروج